Þýskaland, Lúxemborg, Belgía og Holland

Komin aftur til Ealing.........með tölvuna upp í rúmi og horfi á flugvélar svífa yfir borgina.
Ég var mikið að pæla í því á leiðinni, með Lufthansa, til München hvort ég væri þjóðverji eða ekki. Síðustu árin hef ég alltaf sagt að ég eigi þýska móður en ekki að ég sé hálfur þjóðverji þar sem ég hef ekki upplifað mig sem slíka. Ég hef ekki haft nein sérstök tengsl við Þýskland frá því að ég var krakki og ekkert fylgst með því hvað hefur verið að gerast í þjóðarsálinni eða landinu sjálfu. Það tók mig samt ekki nema um 5 mínútur eftir að hafa snert þýska grundu að átta mig á því að mér leið nokkuð eins og heima hjá mér, tilfinning sem ég hef t.d. ekki fundið fyrir hér á Englandi. Getur verið að genin skipti litlu þegar kemur að því hver þú ert? Ég uppgötvaði mér til undrunar að ég er mun meiri þjóðverji heldur en ég gerði mé nokkrum sinnum grein fyrir!!!........ heheheheh........ég er viss um að margir mínir vinir og kunningjar hafi t.d. verið búnir að átta sig á þessu fyrir löngu síðan en fyrir mig var þetta svona.....................jahá einmitt, þess vegna er ég svona, hugsa svona, haga mér svona......ég er þjóðverji.................ekki vegna þess að ég hef verið í tengslum við landið eða ber þýsk gen í mér......heldur vegna þess að ég hlaut þýskt uppeldi. Allavegana er ég töluverður þjóðverji á Íslandi en hins vegar var ég ekki nógu lengi til að ná að kanna hversu mikill þjóðverji ég er í Þýsklandi........
Skipulag, lög og regla, hreinlæti, látlaus samskipti (engin leikaraskapur, hvorki ofur vingjarnleg heit eða fúllyndi) og mér til mikillar undrunar afslappað andrúmsloft var þemað í Þýskalandi í þessari ferð (fyrir utan Frankfurt am Main). Okei þjóðverjar eru ekki þekktir fyrir kátínu og húmor en kannski þarf bara að fórna því til að geta byggt upp land frá rústum ekki bara einu sinni heldur tvisvar sinnum og orðið stór og mikil þjóð aftur sem er þekkt fyrir gæði. Auðvitað átti ég frábærar stundir í matvöruverslununum og fór í margar trips down memory lane........allt sem var mitt uppáhalds þegar ég ar krakki ....vvííííí.......nutella í tonnatali og allt nammið sem Omi var vön að senda okkur krökkunum..............gaman gaman og svo allt það sem mér finnt gott eftir að ég varð fullorðin eins og osturinn sem búinn er til úr súrmjólk, allar pylsurnar og skinkan, ostarnir, bjórin ;) auðvitað hefði verið brillíant að hafa fjölskylduna með til að njóta þessara hluta enn meir ...en það kemur bara síðar!........ef þið vissuð það ekki nú þegar þá segja sérfræðingar mér að þýskur matur sé nauðlíkur asískum mat hvort sem um er að ræða snitsel eða marsipan og því var ekkert um neina nýjunga að ræða.............fine!!! Og ég verð nú bara að nefna það að NÚ veit ég í hvaða landi ég get fundið minn draumaprins.........auðvitað finn ég engan Richard því ég ætti að vera að leita að Klaus!!! Það kom mér skemmtilega á óvart að karlpeningurinn í Þýskalandi hefur í mörgum tilvikum breyst úr ljótum andarunga í fallegan svan og ég fann engin merki um afleit yfirvaraskegg.......heldur frekar jákvæðari hluti eins og glæsilega Bensa, BMW og Audi fylgihluti ;)
München er ótrúlega falleg, hrein, græn og afslöppuð borg með fullt af hjólreiðafólki og kastölum. Hægt er að finna ´strandarsvæði´ í miðri borginni. Það er líka ýmislegt að finna í nágrenni borgarinna.........í nágrenni við Alpana.........þar ber að nefna helst Neuschwanstein kastalann við Füssen þar sem ég átti frábæra stund í þrumuveðri í algjörum ævintýrakastala. Ótrúlega fallegt landslagið við rætur Svissnesku alpanna.
Eftir að hafa gist 3 nætur í borginni í lítilli hippa íbúð þá keyrðum við meðfram landamærunum til Karlsruhe. Ótrúlega fallegt landsvæði á leiðinni og mæli hiklaust með Bodensee sem er nálægt Friedrickshafen ef þið kannist við það................ótrúlega falleg evrópsk paradís sem stendur uppúr að mínu mati. Keyrðum í gengum ´Svartaskóg´ og stoppuðum í Freiburg. Fórum svo til Heidelberg, áðurnefnda Frankfurt og snæddum kvöldverð á bökkum Rínarfljótsins.....svaka rómó.
Keyrðum svo eins og leið liggur til Lúxemborgar, sem er afar fallegt en dýrt lítið land,
og svo til Belgíu.

Okkar fyrsta stopp var í bænum Bastogne og fyrir ykkur sem hafið séð þættina Band of Brothers þá ættu þið að kannast við nafnið...fyrir hina þá áttu Amerískar hersveitir stóran þátt í ´frelsun´ Evrópu undan nasistum og oft voru háðar baráttur við erfiðar aðstæðum og er bærinn einn af þeim stöðum. Lentum í miðri old timers bílasýningu sem var meiriháttar því bæði bílstjórarnir og bílanir voru með fylgihluti í stíl ...bónus.
Gistum í 2 nætur í sveitasælu í A-Belgíu en því miður var veðrið búið að breytast úr 30 stiga hita og glampandi sól í rok og rigningu og 15 stiga hita ......með tilheyrandi kvörtunum! Get því miður ekki sett inn fleiri myndir í bili en þær koma síðar .)
Keyrðum svo til Hollands í gegnum Brussel. Gistum hjá eðalfólkinu Kristínu, Birni og Góu í tvær nætur í Hag. Kristín stóð sig eins og hetja sem leiðsögumaður og Góa átti snilldarleik og heillaði alla með sinni glaðværð og ótrúlegri elju við að brosa. Auðvitað sýndu þær mæðgur enn og aftur að víkingar kalla sko ekki allt ömmu sína ................hahahahhaha...............og þótt það sé smá rigning og gjóla þá þarf ekki að væla yfir því heldur er þá frekar tækifæri að brýna raustina og syngja mér finnst rigningin góð.........tralallala voó! Takk kærlega fyrir mig og okkur, snillingar! ........:) Síðasti dagurinn var svo í Amsterdam. Fórum og skoðuðum hús Önnu Frank sem búið er að ´breyta´ í safn. Í fyrstu fannst mér fáranlegt hvernig búið var að nútímavæða húsið en svo þegar lengra er haldið inn í það og komið nær upprunalegri mynd þá kemst maður nær hugarheimi Önnu og þeim aðstæðum sem fólkið bjó við. Húsið fékk mig til langa að lesa bókina og því var hún keypt.....á þýsku. Verð að viðurkenna að mér fannst sorglegra að labba í gengum ´rauða´hverfið heldur en húsið hennar Önnu. Ótrúlega sorglegt að fólk þurfi að bjóða líkama sinn til sölu og niðurlægjandi fyrir mannkynið að fólk þurfi að gera þetta og að fólk sé viljugt til að versla slíkan ´varning´. Ég veit ekki alveg af hverju mér finnst þetta svona afleitt. Kannski vegna þess að ég trúi því að enginn eða að a.m.k afar fáir kjósi í raun og veru vinna við iðju að þessum toga og fréttir af mannsali til kynlífsþrælkunar hafa haft áhrif á hvernig ég hugsa þetta. Ég er hlynnt lögleiðingu á vændi og því að reyna frekar að hanka þá sem versla þjónustuna en þá sem veita hana (þ.e. ekki victim blaming) en það breytir því ekki að verið er að tækla afleiðingar vændis en ekki orsakirnar. Hvernig er hægt að ganga úr skugga um að vændiskonur og menn stundi sína iðju af eigin vali og hafi t.d. rétt til að vernda sig gegn sjúkdómum. Er ég kannski bara með kerlingahjal um að kynlíf sé eitthvað sem tengt er tilfinningum (hvað tilfinningar það eru má náttúrulega deila um) frekar en líkamlegum hvötum (líkt og hjá dýrum) EN hvort sem er þá þarf að tryggja að enginn sé neyddur til þess að stunda slíka iðju af hvaða ástæðu sem það nú er.
Anyway..........svo var lent á Heathrow við hinn margnefnda Terminal 5 í gærkveldi sumum til mikillar ánægju því þá er nú loksins hægt að fá sér kínamat!

Jæja nóg komið................hlakka svona rosalega til að koma til Íslands....þótt ég þurfi að læra :) var að fá boð í skírnarveislu...vvvííííí...hlakka til að hitta alla gamla sem nýja.